Roots

Negenenvijftig jaar geleden stond mijn wiegje in Eindhoven. Ik ben daarmee Brabantse van geboorte. In 1989 verhuisde ik naar Sittard (Limburg) en heb die provincie nooit meer (met uitzondering van 10 maanden USA en 4 maanden Brabant) nooit meer verlaten. Ondanks al die jaren wonen in Limburg, het hier prima naar mijn zin hebben en een G zo zacht als gesmolten boter, identificeer ik mij niet als Limburgse. Ook niet als Brabantse trouwens; al gebruik ik mijn roots wel om het Limburgerschap te ontkrachten. Kom trouwens niet aan Limburg want dan vergeet ik dat ik niets met Limburg heb en word ik fel. Best complex allemaal.

Vandaag heb ik een medewerkster van een van onze dienstverleners aan de lijn wanneer mijn telefoon gaat. Zoon. Aangezien ik haar net even haar kind heb horen troosten en Zoon eigenlijk nooit belt, verontschuldig ik mij en beantwoord de telefoon. Het is een kort gesprek. Als ik ophang en weer met haar verder praat zegt zij Zit jij in Brabant. Ik ontken alles maar geef toe dat ik Brabantse ben en dat Zoon, hoewel geboren en getogen in Limburg, zes jaar in Brabant op school heeft gezeten. Ik herkende de tongval meteen, zei zij.

En weet je, het voelde goed dat iemand mijn roots (h)erkende. Ik zei toch, best complex allemaal.

Proefdraaien

Ervaringen uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst maar ik neem liever het zekere voor het onzekere. Over anderhalve werkweek is het al 1 februari en word ik op basis van mijn contract geacht een uur per dag minder te werken. Omdat ik nog stevig in de overuren zit, heb ik gisteren besloten te gaan proefdraaien.

Dankzij een wandeling in de vroege ochtenduren lukte het mij om een bijna een half uur later dan normaal de laptop aan te zwengelen. Ik had goede hoop voor de dag maar helaas. Tegen de tijd dat ik de laptop sloot had ik er negen uur werk opzitten.

Vandaag ging ik voor poging twee. Helaas. Om zeven uur kwam op mijn werktelefoon het eerste appje binnen. Ik besloot het te negeren. Buiten kantooruren hebben we een noodprocedure. Om half acht stapte ik op mijn fiets om richting locatie te gaan. Mijn telefoon ging. Zuchtend stapte ik af, viste de telefoon uit mijn rugzak en was te laat. De beller stuurde er meteen een appje achteraan.

Ik houd er niet van om tijdens het fietsen gestoord te worden door de telefoon, dus ik besloot dit keer wel te reageren en te verwijzen naar de noodprocedure. Ik gooide er nog een ‘ik ben onderweg naar locatie’ achteraan in de hoop dat het stil zou blijven. Dat deed het. Lang genoeg om mijn fiets te parkeren, naar boven te wandelen en mijn laptop aan te zwengelen. Het half uur in de ochtend was weer niet echt gelukt.

Ik bleef maar een halve dag plakken. Vanmiddag thuis maakte ik wat meters. Ineens was daar het bericht van Collega. ‘Ik stop er mee voor vandaag. Tot morgen’ en ik dacht, goed idee. Nee, ik zette de laptop nog niet uit, maar begon wel met koken. Gevoelsmatig is het vandaag voor de helft gelukt. Morgen ga ik voor poging drie.

Toet & Co: Hey Google

Wat is Tindert? vraag de grijze muis verbaasd. Het roze olifantje haalt zijn schouders op en Moeltje zegt Ai weet det not. But wan of de lezeressen zai det. Missjiems geat Toet wel op Tindert. Rozi knikt. Ik denk dat je voor Tindert een profielfoto nodig hebt.

Hey Google, woat is Tindert?

Even blijft het stil. Dan vraagt de Google Assistent bedoel je soms Tinder? De knuffels halen hun schouders op. Tindert, Tinder, wat maakt dat uit. Dus Hey Google, wat is Tinder? Dit keer begint de Google Assistent meteen te praten. Tinder is een app speciaal bedoelt voor dating, vriendschappen en nieuwe ontmoetingen. Door Tinder is de term swippen in heel Nederland ingeburgerd. Toet krabt zich eens achter zijn oor. Waarom denken de lezers dat ik op Tinder wil? Ik heb jullie toch? En Toeterke en Toetemie, dus waarom moet ik nieuwe knuffels leren kennen? Trouwens, zitten er wel Toetjes op Tinder?? Zijn vriendjes blijven hem een antwoord schuldig.

Hey Google, zitten er ook Toetjes op Tinder?

Hoewel er gebruikers zijn die met een ijscoupe of een stukje taart op hun profielfoto staan, komen toetjes niet vaak voor op Tinder. Dit in tegenstelling tot enorme vissen, grote glazen bier of de arm van een ex. De Boysz kijken elkaar aan. Duh erm of an ex? Woat is det nou weer? End wai not met a Toetje?

Hey Google, wat bedoel je met ‘de arm van een ex?’

Op Tinder gebruikt men graag een flatterende foto. Vaak zijn dit foto’s waar een eerdere vriend of vriendin op staat. De foto wordt zo gecropt dat de ex er zo veel mogelijk afvalt. Soms blijft er een arm in beeld staan. De Boysz denken na. Ai denk det ai het snep. Joes gebruikt een foto van us drie, only joes maakt de foto smaller zodat mai muts and Rozi’s sjaaltje zichtbaar blijft. Rozi schudt zijn hoofd. Waarom maken mensen niet gewoon een nieuwe foto? Eentje waar ze alleen op staan. Zoals Toet heeft gedaan.

Hey Toet, waar heb je die profielfoto nou voor nodig?

Toet zegt niets maar opent Instagram. Daar, naast de naam Koffie Digitalix prijkt de foto van Toet. Nog even en ik hernoem dat account Toet & Co, grinnikt de muis. Tenslotte zijn wij daar de knapste fotomodellen ever.

Toet, Rozifantje en Moeltje, aka de Boysz, zijn drie magische knuffels die mijn leven mooier maar op zijn tijd ook zwaarder maken. Toet is van oorsprong een CliniClown muis, Rozifantje is een creatie van Appelig en daarmee one of a kind, en Moeltje is in 1997 in de rugzak van Zoon mee naar Nederland gekomen, en woont hier sindsdien min of meer illegaal.