Toet & Co: het is good so

Een verstopte en daardoor lekkende afvoer gooide roet in het familie herenigingseten. De tijdmachine van de Boysz werd even gewoon een afwasteil. Wachtend op het moment dat de afwasteil weer van hun is, worden fantasieën over de hereniging van de twee beertje afgelost met what if’s.

‘Misschien gaan we binnenkort wel met z’n vieren op avontuur,’ bedenkt Toet. ‘Dan gaan we naar Amerika de fabriek opzoeken waar jullie zijn gemaakt. Misschien vinden we dan nog veel meer familie van je.’ ‘Ai denk wie was meed in Tjaina,’ bromt Moeltje. ‘Just like joe.’ ‘Dan gaan we naar Tjaina en zoeken de fabriek…’ Rozi onderbreekt hem.’Weet jij wel hoe groot Tjaina is,’ vraagt hij. ‘Dat wordt zoeken naar een speld in een hooiberg.’

”What if hai houdt not ven adventures?’ Rozi schiet in de lach. ‘Een broer van jou, en dan niet van avonturen houden? Doe niet zo gek!’ ‘Welllllll,’ zegt het beertje, ‘To be honest, ai vond in de beginning going on adventures a little bitje eng.’ ‘Jij had ons, en hij heeft ons plus jouw, hoe kan hij dan nog bang zijn?’ Bij het horen van zoveel elifrienden logica klaart het snuitje Moel op. ‘Yeas, hai will hef ons.’ Toet knikt. ‘En we hoeven ook niet meteen met draken te gaan vechten, of ruimtereizen te maken hé. We kunnen rustig beginnen.’ Breed lachend knikt Moeltje dat dat een mogelijkheid is. ‘Al sain det wall de best adventures Toet.’ Toet kan niet anders dan het eens zijn met Moeltje.

‘Misschien kunnen Moel en het beertje eerst samen kennismaken,’ piept Rozi. ‘Limonade drinken en elkaar leren kennen. Zonder ons. Dat is voor het beertje misschien wel prettiger. Ik weet dat ik dat prettiger zou vinden,’ biecht het olifantje op. ‘Ik ben blij dat ik eerst Toet heb leren kennen, en later jou pas. Alle twee tegelijkertijd had ik denk ik niet zo leuk gevonden. Misschien zelfs wel eng gevonden.’

Moeltje denkt even na. ‘No,’ zegt hij dan, ‘ai hef liever det jullie twee erbai zijn. Want what if hai is not mai broer, not even familie. What if wai vinden elkaar not leuk. Or… what if hai is not echt magical..’ Toet kijkt zijn vriendje aan. ‘Moel,’ zegt hij streng, ‘Jij ziet beren op de weg. Zo moet je niet denken. Wil jij het beertje ontmoeten en uitvinden of hij familie is of… ‘ Beschaamd buigt Moeltje zijn hoofd. ‘Ai wil hem leren kennen,’ fluistert hij zachtje, ‘but what if…’

‘Als hij niet je broer is, is hij je doppelgänger,’ zegt Toet, ‘dat is ook bijzonder.’
‘Als jullie elkaar niet leuk vinden, dan weet je dat en kan je het loslaten,’ piept Rozi.
Over het stukje ‘magisch zijn’ praten de twee vriendjes niet. Beide hebben het knipoogje gezien. Een beter bewijs is er niet.

Eindelijk is het moment daar waarop de wasteil weer tijdmachine is. Dit keer wachten de vrienden tot het avond is, om geen berenjagers tegen het lijf te lopen. Nerveus drentelend verandert Moeltje viermaal van sok, wast zes keer zijn oortjes, poets acht keer zijn tandjes. Wanneer buiten de straatlantaarns aanspringen verdwijnen de vrienden met een flits.

Tegen elven zijn ze weer thuis. De tijdmachine wordt in de badkamer geparkeerd. Daarna pakken de Boysz elk een washandje, laten de wasbak vollopen en beginnen zich te wassen. Hun mens komt kijken. ‘Hij heet Fuzz,’ zegt Toet, terwijl hij een poging doet een jamvlek uit zijn velletje te poetsen. ‘Er stonden paaseitjes op tafel, zegt Rozi terwijl hij een stukje zilverpapier uit zijn oortje plukt.

Moeltje was voor de zevende keer die dag zijn oortjes en gooit sok nummer vier in de was. ‘Ai weet not if hai is main broer,’ begint hij te vertellen. ‘Maybe. Maybe not.’ Hij haalt zijn schoudertjes op. ‘Hai is not really magical. Hai kwam a litlle bitje tot leven because of us, maar hai was not interested in adventures. Hai dacht alleen maar aan food. Sugary food. You know what I mean. The food that goes to the waist and the hips.’ Zuchtend spoelt hij zijn washandje uit, en gaat Toet helpen met het poetsen van zijn buik.

‘Zijn mens was er niet,’ zegt Toet. ‘En hij luisterde helemaal niet naar wat Moeltje vertelde. Hij zei…’ Toet slikt even. ‘Dus ik ben magisch? Kan doen waar ik zin in heb? en toen ik ja zei liet hij zich van de vensterbank glijden, rende naar de keuken en trok een pot jam uit de kast. Die viel zo PLOF kapot op de grond. Daar schrok hij van, en toen rende hij naar een schaaltje met sjokolade eitjes. Hij pakte er eentje uit, likte eraan, vond het eitje niet lekker en gooide het weg. Toen pakte hij een volgend eitje en…’

‘End then ai hef him in de woodgreep genomen en hem terug naar de vensterbank gesleurd. Ai ben bovenop hem blaiven zitten terwijl Toet en Rozi de rommel op hebben geruimd. End ai hef gewenst det hai not magical is, end then hai werd weer een gewone beany bear. You know, well euhm, just hanging around, looking charming.’ Hij aarzelt even.

‘Ai weet not if hai is main broeder. Ai weet not if ai laik him. Ai weet not if hai was really sichself. His human calls him a dear and honey. Perhaps it was a little bitje to much for him. Mie being his brother, Toet, Rozi end mie being magical. He becoming magical. Daer moet joe aan wennen, wait jai. Ai weet det ai vond det scary in the beginning. But ai hef met him. Ai know his name. He knows mai name. End if hai kan magic worden al bai himself, end kan daer aan wennen, den perhaps he will come and find me. Perhaps ai will try meeting him again in the future. But for now, het is good so.’

De vrienden zijn weer schoon, verlaten de wasbak en maken zich klaar voor de nacht. Misschien is het toeval, misschien ook niet, maar wanneer hun mens de volgende ochtend de huiskamer in loopt, ziet zij dat de drie vrienden zich dusdanig verdekt hebben opgesteld dat zij vanaf buiten niet zichtbaar zijn. Bovendien is de pot pindakaas leeg. Ook zo’n sugary food that goes straight to the waist and the hips. Iets zegt haar, dat het even gaat duren voordat Moeltje toe is aan een nieuwe poging.

~~~~~~~~~**********~~~~~~~~

Voor de nieuwe lezers: Toet is een Cliniclown-muisje met een eigen willetje, Rozi, Rozifantje voluit, is een creatie van Appelig (en daarmee one-of-a-kind) en Moeltje is en Amerikaanse bruine beer, die lang geleden in het koffertje van Zoon mee naar Nederland is gekomen. Hij verblijft hier min of meer illegaal.

4 gedachten over “Toet & Co: het is good so

  1. Ik geloof dat die Boyz iig wel een goede opvoeding genoten hebben, maar wat wil je als je opeens magisch blijkt te zijn. Laat het maar even sudderen, het komt wel weer.

    Like

    • I know. Een hele schok. Lig je eerst een tijdje ergens te verstoffen, wordt je ineens voor een raam gezet en komt je tweelingbroer of cousin far far removed op bezoek. Met vrienden. Natuurlijk is dat een enorme schok.

      Wat opvoeden betreft.. Bij een ander gedragen zij zich beter dan thuis. Daar vliegen zij wel eens uit bocht.

      Like

  2. Tja. Het zou toch best familie kunnen zijn. Ik denk ook wel eens dat ik als baby verwisseld ben. Maar ik ben thuis geboren dus die vlieger gaat niet op. Familie krijg je. Vrienden kies je.

    Like

    • Bij Spoorloos is het ook niet altijd pais en vree en contact voor het leven. Zo’n proces heeft tijd nodig, ook om te verwerken. Dus wie weet in de toekomst.

      Like

Reacties zijn gesloten.