Heel traag

Maandag iets voor twaalven had ik de boodschappen binnen. Terwijl Zoon de tas uitpakte, ging ik aan de wandel. Ik was net de dijk over toen ik de ene na de andere sirene hoorden. Venlo-Zuid begon, Venlo-Centrum nam over en vanaf de overkant van de Maas deed Blerick ook een duit in het zakje. Daar tussendoor hoorde ik van alle kanten waar telefoons lopen een irritant gepiep.

Het gepiep van de telefoons maakte dat ik besefte hoe druk het was op dat kleine stukje uiterwaarden. Om een beetje om de rest van het volk te laveren nam ik niet de trap naar beneden, maar de ‘afrit’. Een kunstmatige helling van een meter of 25.

Genietend keek ik om mij rond. Gemeente Venlo heeft een ‘berm niet maaien’ beleid en kruid en onkruid groeide mij bijna boven het hoofd. Er was slechts een klein minpuntje. Van het pad beneden, daar waar ik naartoe aan het wandelen was, kwam het geluid van een vrouw die met een gruwelijk irritant stemgeluid iets liep te verkondigen. Door de berm werd mij het zicht ontnomen. In een poging om toch op het onderste pad te kunnen kijken liep ik, met gevaar voor eigen en dierenleven, een stukje de ongesnoeide berm in.

Pas toen viel het mij op dat het irritante stemgeluid wel wat weghad van de omroepstem op het station. Nu woont mijn huis dicht bij het station maar zo dicht nu ook weer niet. Heel traag viel de florijn en realiseerde ik mij dat ik een zogenaamd broekzakgesprek aan het voeren was. Met Mevrouw NL-alert. Die van mijn niet zo snel van begrip zijn gebruikte maakte om eens haar hele tekst, in twee talen, ten gehore te brengen.

Het komt vast van het weer. Van al die zon en broeierige hitte word ik traag. Kuch.

5 gedachten over “Heel traag

    1. Toen ik erachter kwam moest ik even aan mijn vader denken. Die had altijd problemen met de voicemail en dat eindigde altijd in ruzie. Tussen hem en die mevrouw die hem niet liet uitpraten. Dusch…

      Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: