Zonder Woorden (19): Na het water

We zijn twee weken verder. Het water is grotendeels gezakt en hoewel de uiterwaarden van mijn stukje Maas er weer bijna uitzien als voorheen, ogen zij ook als anders. Het lijkt wel een duinlandschap. Ik vraag mij af welk kunstmatig strand haar zand kwijt is.

Wake up call

Vroeger had ik zo'n wekker met twee van die bellen aan de bovenkant. Als die wekker afging was iedereen in de weide omgeving wakker. En snoozen was er niet bij. Daar deed zo'n Mickey Mouse look a like wekker niet aan. Toen ik ging samenwonen werd dat onding vervangen door een radiowekker. Met snoos-stand. Die... Lees verder →

Chemische aanval

Zondag, ongeveer een half uur nadat ik de witte was had ingezet, kwam Zoon de wasmand weer volstorten. Met voor twee weken sokken. Zoon is the apple of my eye. Een proper kind. Schoon op zichzelf. Schuwt de deodorant niet. Hij heeft alleen een beetje last van zweetvoeten wat door zijn werkschoenen wordt versterkt. Een... Lees verder →

Ik denk daar anders over..

Vandaag zag ik op Facebook een bericht voorbij komen. Iets met de beste social media huppeldepup. Het ging om een tweet met de bijbehorende reacties. In het kort komt het verhaal hier op neer: Iemand ziet een vriendin lopen, belt de persoon om haar te verrassen (kijk eens achterom) maar de vriendin in kwestie drukt... Lees verder →

Mijn eer te na

De meeste laptops komen met een ge├»ntegreerd touchpad. Handig natuurlijk, maar mijn voorkeur gaat uit naar een muis. Met of zonder staartje maakt mij niet zoveel uit. Toch zijn er momenten, on the go bijvoorbeeld, dan is een touchpad handiger dan een muis. Bijvoorbeeld wanneer ik op het bankje in de zon mijn laptop wil... Lees verder →

Beetje groen

Zoals ik in juni al schreef mag ik van mijzelf geen nieuwe bloempotten voor op het balkon kopen. De potten die er staan mag ik tot de nok vullen maar meer potten dan er nu staan is gewoon geen haalbare kaart. Ondanks enige scepsis van mijn lezers ben ik al een maand verder zonder dat... Lees verder →

Gouden Regels

De tijd dat ik dagelijks op LinkedIn te vinden ben, ligt al dik anderhalf jaar achter mij. Tegenwoordig blijft mijn aanwezigheid daar beperkt tot eens per week. Max. Waarschijnlijk minder. De keren dat ik LinkedIn open kijk ik even door mijn meldingen, negeer elke recruiter, en vind de post van een aantal connecties interessant. Dit... Lees verder →

Niet verbaasd

Ineens woonde ik in een rampgebied. Om mij heen zag ik heel veel mooie dingen gebeuren. De saamhorigheid van de bewoners achter de dijk. De hulp / slaapplaatsen die vanuit alle hoeken van Nederland werden aangeboden. Het meeleven met de bewoners van Limburg. Vrijwilligers die van heinde en ver kwamen om te helpen met het... Lees verder →

Site gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑