Kleine stapjes

Na mijn burn out in 2007 kreeg ik door de bedrijfspsycholoog handvatten aangereikt om het nooit meer zo ver te laten komen. Die handvatten dienden niet alleen om een gezonde werk/privé balans te creëren. Een misschien nog wel veel belangrijker doel was om de mij beschikbare energie beter te verdelen tussen wat moet/nodig is en de leuke dingen des levens.

Zelfs nu ik thuis werk lukt het best aardig om de weegschaal werk/privé in balans te houden. Meestal log ik om vijf uur uit en kijk dan niet meer op of om naar mijn laptop en telefoon. In het weekend worden beide het zwijgen opgelegd en verdwijnen uit het zicht Soms werk ik over maar dat doe ik liever thuis in mijn eigen woonkamer (terwijl Zoon kookt) dan op een kil en stil kantoor.

Het verdelen van de mij beschikbare energie is een ander verhaal. Op thuiswerkdagen vergeet ik regelmatig om even afstand te nemen van mijn werkplek. Drink mijn koffie of eet mijn lunch terwijl ik voor mijn laptop zit en hoewel er een hele periode is geweest dat ik elke dag wel even een stukje ging wandelen is daar maanden geleden al weer de klad in gekomen. Loop ik een keer bij mijn werkplek vandaan is het om een was in te zetten of snel de boodschappen te doen. Niet echt dingen waar een mens energie van krijgt.

Hoewel de PeacePlanner voor mij niet de meest geschikte planner is, was het wel een eye opener in de zin dat ik door het bijhouden van die planner inzag dat ik veel te weinig even niet doorstomen momentjes pak. En dat geldt niet alleen voor het werk. Zo is maandag mijn poets- en boodschappen dag. Natuurlijk wil ik op die dagen ook even wandelen of fietsen, maar tegen de tijd dat de koelkast uitpuilt en het huis blinkt heb ik geen energie meer om aan de energie gevende activiteiten zoals wandelen of lezen te beginnen.

Da’s natuurlijk zonde maar ook riskant want slecht voor de gezondheid. Vanuit die gedachten, bezig zijn met mijn gezondheid, lukt het iets beter om de rustmomentjes in te plannen. Zo is het mij vorige week alle thuiswerkdagen gelukt om driemaal met een kopje koffie ergens anders dan voor mijn laptop te gaan zitten. En vandaag parkeerde ik het stoffen en zuigen en ging eerst een stukje fietsen. Aansluitend haalde ik de stofzuiger door de keet, wapperde met een stofdoek, gaf ook nog de planten water …. en heb nu nog voldoende energie over om dadelijk te koken.

Het is alleen duimen dat dit weer nog een tijdje aanhoud. Als de zon schijnt is het lekker om buiten koffie te drinken (en ben ik automatisch uit de buurt van de laptop), even te wandelen of een stukje te fietsen.. Maar het nemen van rustmomentjes is beslist nog geen gewoonte met het risico dat wanneer de herfst inzet, de kleine stapjes vooruit vervangen worden door grote stappen achteruit.

Dus voorlopig plan ik de rustmomentjes, heel erg PeacePlannerig, gewoon in. En wissel dagelijks van rustmomentjesactiviteit. Want verandering van spijs doet eten, en als het in mijn planner staat kan ik het niet vergeten. Ik kan het wel negeren, maar dat is weer een ander verhaal.

16 gedachten over “Kleine stapjes

  1. Goed bezig! Ik ben overigens een kei in rustmomentjes pakken. Ik vind gewoon dat ik dat verdien. Het is ‘maar’ werk en als ik me vergaloppeer is het probleem veel groter. Je moet altijd goed voor jezelf zorgen.

    Geliked door 1 persoon

  2. Wat fijn dat je door die rustmomentjes te plannen beter die rust ook werkelijk kunt nemen! Heb even een kijkje genomen achter de link, ziet er wel mooi uit, die PeacePlanner. Ik zou bijna in de verleiding komen… 😉

    Like

  3. Wat grappig, ik dacht het zelfde als Nicole. Heb er nl af en toe ook last van. Sinds enige tijd plan in twee keer per dag 10 min. wandelen op de loopband in. En ik moet je zeggen dat dit echt heel goed werkt. Maar wel inplannen. Anders ga ik er aan voorbij want werk…

    Like

    • Vandaag is het gelukt alle momentjes te pakken. Zelfs eentje extra, want mijn ochtendyoga was er bij ingeschoten. Maar het is wel een lastig iets want je bent zo afgeleid en dan wordt een goed voornemen vergeten.

      Geliked door 1 persoon

  4. Wonder is het hoe je rustmomenten vaak toch bewust moet inplannen, omdat het er anders niet van komt. Komt dat door onze hectische maatschappij vraag ik me dan af? Of door onszelf???

    Like

    • In mijn geval vooral door mij zelf. Iets met een hyperfocus.
      En laten we wel wezen, in de tijd van onze ouders/grootouders waren pauzes etc ook nauwelijks gemeengoed. CAO’s en vakbonden zijn er niet voor niets.

      Like

  5. Ik ben twee burn-outs wijzer inmiddels. Ik werk niet (meer) thuis maar doe alles op school. In mijn digitale agenda heb ik twee vaste pauzes. Ook al heb ik niet alle dagen lessen, de pauzetijden houd ik aan. Daarnaast ben ik miv dit schooljaar iets minder gaan werken en werk ik van 0730 tot 1500 uur. Ook deze tijden houd ik aan, bij hoge uitzondering kan ik daarin wat schuiven, maar dat is alleen bij echt belangrijke dingen zoals Open Dagen en ouderavonden. Verder ben ik heel inflexibel want het is MIJN vrije tijd, waar ik GELD voor heb ingeleverd!! En mijn collega’s weten dat, en weten ook dat ze tussen 0730 en 1500 op mijn kunnen bouwen!

    Geliked door 1 persoon

    • Ik ben de tweede voor geweest door gebruik te maken van een reorganisatie en even helemaal niets te doen.

      Ik vind het werken thuis prettig, alleen die rustmomenten… blijven een uitdaging.

      Goed hoe jij voor jezelf zorgt. Top.

      Like

Reacties zijn gesloten.