Met dank aan het C-woord

Ik schreef het van de week al, de hal kon wel een opruim- en schoonmaak beurt gebruiken. Eigenlijk stond die voor zondag op de planning, maar toen Vriendin met het voorstel kwam om koffie te drinken en een stukkie te fietsen, schoof ik mijn plan zo bij de andere rommel de kast in. Dat was afgelopen dinsdag.

Vrijdag kreeg ik een appje van Vriendin. In een andere app had zij melding gekregen dat zij op dinsdag in de nabijheid van een besmet persoon was geweest. Hoewel de zelftest negatief was, besloten wij, gezien mijn plannen voor de tweede week van de vakantie, onze afspraak te cancelen. Koffie en een stukje fietsen kan altijd nog.

Ineens had ik ruimte om de hal te doen. Het ontbrak alleen enorm aan zin. Ik vroeg en kreeg een virtuele schop onder mijn kont en ging aan de slag. Kasten leegmaken, zuigen, dweilen, alles nat afdoen, inclusief de boeken en de kasten weer inrichten. Ik bracht een zak elektronica en een zak oude schoenen weg. De boeken die de vorige opruimaanval hadden overleefd mochten allemaal blijven.

En poetste mij het schompes. Maar dan heb je ook wat.

Voorlopig blijft het weer bij een beetje stoffen en zuigen in de hal. Voor nu ziet het er prachtig uit al zeg ik het zelf. Zonder de parasol zou het nog mooier zijn, maar ik heb geen zin om dat ding naar de schuur te brengen als er in de hal plek zat is.

11 gedachten over “Met dank aan het C-woord

    • De parasol is meer dan twee meter lang en gaat dus onder het bed vandaan steken. Daar ga ik dan geheid een keer overheen vallen.

      Dank je. Dat krijg je van het kijken naar youtube filpmjes over interieuradvies. 😉

      Like

  1. Goed gedaan!
    Ik moest even zoeken naar je parasol. Gewoon laten staan, joh! Voor je het weet is het weer lente (sprak zij hoopvol).

    Geliked door 1 persoon

  2. Ik vind het altijd leuk om in andermans boekenkast te kijken. Kan ik niks aan doen. Philips Honderd mag bij mij ook niet weg

    Like

    • Ik heb de mijne ooit weggedaan… Deze komt bij mijn ouders vandaan.

      Ooit stonden de boeken twee rijen dik, inclusief in 5 kasten. Ik heb een paar jaar geleden flink geruimd. Nu zijn het vooral schoolboeken van Zoon en mij, kookboeken (ook van ons beide), boeken over WO II (van hem) en wat dingen waar ik geen afscheid van kan nemen. Zoals helemaal onderop dat stapeltje een Bosatlas uit 1948 (zeg ik zo uit mijn hoofd); Door iemand van Philips weggegooid, door mijn vader uit de prullenbak gehaald en altijd als schat gekoesterd. Ook al lopen de grenzen anders, hij wist alles haarfijn aan te wijzen. Mijn moeder wilde op het laatst dat vieze ding niet meer in huis hebben. Bij het opruimen van de flat vond mijn broer dat ding in de schuur en ik koester het.

      Like

    • Dat wilde ik ook al weten – de gang moet bij mij nog steeds geschilderd – acht jaar na verhuizing- een een kapstok zou ook best leuk zijn…

      Like

      • Oh, maar hier hangt l twaalf jaar gen lamp in het ketelhok; tegenwoordig zit daar ook geen schakelaar meer in, en dat is wel een eerste vereiste dus…. verwacht geen wonderen van de schoppen. En specificeer goed waarvoor je geschopt wilt worden.

        Like

Reacties zijn gesloten.