Warrig

Sinds al weer een hele tijd heb ik coupe warrig. Met een matje. Een beetje een combinatie van kapsels uit de jaren zeventig en tachtig. Warmte in de nek en bovenop kort genoeg om ff lekker met mijn handen in het haar te zitten. Volgens de kapster, waar ik begin deze maand was, een kapsel wat bij mij past.

Ik ben dus gezegend met veel en fijn haar. Heel veel fijn haar. Buiten model knippen moet er ook altijd uitgedund worden. Buiten dat mijn haar fijn is, is het ook weersgevoelig. Bij vochtig weer is het slappe hap, bij vorst lijk ik op Medusa en bij de overgang van vocht naar vorst is het een pluizige slappe hap.

Vanmorgen heb ik mijn haar gewassen. In model gekamd, tijdens het (aan de lucht) drogen regelmatig een beetje geknepen om het ergens op te laten lijken. Gevoelsmatig was ik goed bezig. Tot ik mijn weerspiegeling in de ruit van de vitrinekast zag en dacht dat ik mijn capuchon op had. Niet dus. Nadere inspectie leerde dat mijn pony die onder normale omstandigheden de juiste lengte heeft, nu gewoon te lang is.

Dadelijk heb ik een teamsvergadering; ik denk dat ik het schuifje dit keer voor de camera laat. 😉 Morgen smijt ik er wel een haffel gel in al is alleen gewapend beton sterk genoeg om er onder deze weersomstandigheden een toonbaar kapsel van te maken.

9 gedachten over “Warrig

  1. ‘en dacht dat ik mijn capuchon op had’ 🙂 🙂 Ik moest hier heel hard om lachen. Sorry.
    Ik heb weinig dun haar, dus bij mij is het ook huilen met de pet op (haha, eigenlijk huilen zonder pet). Ik heb al veertig jaar hetzelfde kapsel. Er is gewoon geen andere optie. Met wat schuinversteviger lijkt het vaak nog heel wat.

    Like

  2. 🤣 soms kan het haar zo ellendig vallen dat je idd niet toonbaar in beeld wil komen. Herkenbaar. Maar ik moet zeggen… Sinds ik de Curly Girl methode aanhoud is mijn haar een stuk beter gaan zitten. Het krult veel natuurlijk en blijft beter zitten. Ik wissel hiermee producten met en zonder proteïne af. En sinds jaren heb ik geen last meer van coupe statisch of ontploft 🤪

    Geliked door 1 persoon

  3. Hier in de Bijlmermeer leerde ik niet naar het kapsel van de vrouwen te kijken. Dagelijks wat anders en andere haarstukjes en andere pruiken en andere hoofddoeken en andere hoedjes.

    De gezichten en gelaatsuitdrukkingen zijn hierdoor veel belangrijkere herkenningspunten.

    PS: kalend en grijzend doe ik niets met mijn haar. Lekker makkelijk

    Vrolijke groet,

    Like

Reacties zijn gesloten.

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: