Dertig centimeter minder

Ken je het principe van 1 stap vooruit, 2 stappen achteruit. Mijn kledingkast is net zoiets. Het ding is niet groot, en hangt niet vol. De collectie groeit jaarlijks met ongeveer zes stuks en dit jaar heb ik er weer tien kledingstukken uitgevist die naar de Kringloop gaan. Opgevouwen en opgestapeld heb ik het over dertig centimeter. Op één miskoop na (ik weet dat ik geen kleding draag met een rolkraag, maar ik stink er elke keer weer in) allemaal items waar ik met pijn in het hart afscheid van neem. Maar ja… ik ben er de laatste jaren niet slanker op geworden en bij de aanblik van sommige jurken krijg ik acute ademnood.

Ik zie mensen denken, misschien raak je de kilo’s, centimeters of beide wel weer kwijt. Dat zou kunnen, maar ik ben er al drie jaar mee aan het worstelen. Wellicht is dit net het duwtje wat ik nodig heb om daadwerkelijk af te vallen. Mocht dat gebeuren, dan hangt er nog meer dan genoeg in de kast wat ook met een paar kilo minder nog steeds past. En daar zit, tot groot genoegen, voldoende leuk spul tussen om de lente in door te komen.

Na twee jaar vooral in één joggingbroek, vijf t-shirts en twee truien te hebben geleefd was dat een opbaring. Of zoals ik van de week dacht Voor Corona-ik heeft best een goede smaak.

Is jouw kledingkast goed genoeg gevuld om de lente leuk door te komen of moet je betaalpas aan de slag?

Hier pas ik met geen mogelijkheid meer in…