Cybercrime

Criminaliteit in welke vorm dan ook is al zo oud als de weg naar Rome. Correctie. Wat zeg ik: ouder dan de weg naar Rome en omdat de mens een inventief wezen is, schieten nieuwe vormen van criminaliteit als paddenstoelen uit de grond, zonder dat de oude vormen aan populariteit inboeten.

Tegenwoordig is cybercrime schering en inslag. Spam- en phishing appjes en mail vliegen ons om de oren en hoewel de meeste berichten voor mij steeds als nep of crimineel te herkennen zijn (koffiedigitalix, je hebt een bolPUNTcom giftcard gewonnen, afzender bolinfo@hejhtejyte.com), is dat niet voor iedere eindgebruiker weggelegd. Of wat te denken van ouders die het schijnbaar normaal vinden dat hun kroost bij verlies van telefoon en bankpas, niet alleen telefoon en bankpas vernieuwen, maar ook telefoon- en bankrekeningnummer, en op basis van een vaag what’s appje een bak geld overmaken naar die nieuwe rekening.

Toch worden de berichten steeds beter qua opzet en inhoud, lijken steeds vaker echt te zijn, en maken oplichters steeds vaker gebruik van een mailadres wat gelijk lijkt te zijn aan het eigen mailadres (spoofing) of een phishing website die slechts één lettertje (of extensie) afwijkt van de originele site. De vraag om je inloggegevens in te voeren lijkt daarmee legitiem.

Dan hebben we nog de hackers. Sommige hacken voor de lol, andere doen het om (een deel van) je documenten/informatie te gijzelen. Op dit moment is het hacken op Smoelenboek hot. Je krijgt via de berichten door een vriend een filmpje toegestuurd en als je de link in het bericht (en daarmee youtube (Google) opent ben jij het volgende slachtoffer. Of niet, wanneer je het snel genoeg door hebben en het wachtwoord wijzigen.

In die laatste hack ben ik eenmaal ingestonken. Ik ben nu eenmaal actief op social media, en plaats ook wel eens een filmpje, dus de vraag van een goede vriend (die wel vaker een chatberichtje stuurt() ben jij dat in het filmpje leek legitiem. Inderdaad, leek. Voor de veiligheid heb ik niet alleen mijn Smoelenboek wachtwoord, maar ook een aantal andere aangepast, waardoor ik momenteel regelmatig met een denkrimpel rondloop: wat was het ook al weer?

En dan heb je nog de zogenaamde DDOS-aanvallen. Een DDOS-aanval is gericht op het creëren van zoveel verkeer naar een website/server dat deze overbelast raak en de de site of server onderuit gaat. Betreft het een website, is het een gerichte aanval. Betreft het een server, dan kan iedereen/elke organisatie die op enige manier van de server gebruik maakt, hier last van hebben.

Afgelopen vrijdag werd een openbare server aangevallen. Dit had door de omvang tot tweemaal toe effect op onze website en de via onze website te benaderen applicaties. ‘s-morgens dachten we nog dat er een eigen server onderuit was gegaan, maar al snel bleek dat het om een DDOS-aanval ging. Dan kan je dus helemaal niets meer behalve wachten en er het beste van hopen.

Normaal kunnen we storingen communiceren via ons intranet maar nu niet met als gevolg dat onze zorgmedewerkers niet wisten waar ze aan toe waren en de Helpdesk platgebeld werd. Aan het eind van de ochtend waren we weer online, om twee uur later weer onderuit te gaan. Dit keer kon ik nog snel een bericht plaatsen, en hebben we via een app die nog wel online was (en door de meeste zorgmedewerkers wordt gebruikt om de cliënten dossiers in te zien) kunnen communiceren. Daarnaast heeft het hoofd communicatie een mail naar alle managers gestuurd met uitleg en het verzoek hun medewerkers te informeren.

Na zo’n dag zit ik niet op computer-hack-gedoe te wachten. En wat denk je. Ik kreeg weer een berichtje met de vraag of ik dat was op het filmpje. Een gewaarschuwd mens telt voor twee dus ik stuurde een appje naar de vriendin in kwestie. Samen zijn wij tot de conclusie gekomen dat hackers assholes zijn. Niks meer, niets minder.

Om op een vrolijkere noot te eindigen deel ik een conference van James Veitch.

Met enige vertraging

Om met de deur in huis te vallen: het was een lange werkdag. Op locatie. Gelukkig stond bij thuiskomst het eten klaar. Nadat ik de laatste hap risotto onder mijn neus door had geschoven vond ik dat deze dag riep om ijs. En laat ik daar nou net een beker van in de diepvriezer hebben staan.

Ik pakte de bak, gooide het deksel op het aanrecht, nam een lepel uit de la en liep al etend terug naar de bank. Na de eerste hap zei Me, De derde keer uit de diepvries halen doet wat met smaak en consistentie. Ik nam nog een hap. Myself keek eens in de bak en zei Jij had die bak toch al verder leeg. Ik nam nog een hap en I zei de kleur is ook anders en waarom zit er geen praline meer in.

Ik stopte met eten en bekeek de bak in mijn handen eens goed. B&J Strawberry Cheescake. Met enige vertraging viel het kwartje. Ik had in mijn onoplettendheid een bak ijs uit de verkeerde lade gepakt. Binnen een minuut zat de bak dicht en in de diepvries, had ik een anti-glutenpil in mijn mik geduwd en smikkelde van mijn eigen ijs.

Als excuus wil ik aandragen dat ik het al de hele dag doe op slechts één kop koffie en dat is natuurlijk vragen om moeilijkheden. Zucht.

Een geruststellende gedachte

Nu heel Nederland voor wat betreft hitte code rood heeft gekregen, vliegen de waarschuwing en adviezen mij virtueel om de oren. Ik mag mijn kind en huisdier(en) niet in de auto achterlaten. Als ik met de hond ga wandelen moet ik er op letten dat hij/zij de kussentjes onder de pootjes niet verbrand want asfalt (maar ook baksteen) worden warmen dan de buitentemperatuur. Ik moet aan de vogeltjes en insecten denken, en zorgen voor voldoende waterbakjes, liefst met een rust plekje voor insecten zodat een drinkend bijtje niet verdrinkt. Ramen en deuren gesloten houden. Etc etc etc.

Waar het internet niet voor waarschuwt is het internet zelf. Of beter gezegd, de verdeelkasten die her en der in het land staan. Die dingen kunnen niet zo goed tegen de hitte. Natuurlijk hebben de wat grotere exemplaren koeling ingebouwd, maar de kleintjes. O la la, vergeet het maar. Wordt het binnen in zo’n verdeelkast te warm, dan schakelt het kreng uit en zit iedereen die afhankelijk is van die kast zonder internet.

Hoe ik dat weet: vanmiddag kwam een melding binnen over een netwerkstoring binnen één van onze locaties*). De ICT-dienstverlener ging meteen met het ticket aan de slag, om tegen een muur van hitte die KPN heet te stuiten. Onze dienstverlener kan niets uitvoeren, en KPN deed haar best. Een blik op allestoringen.nl leerde mij dat KPN niet de enige provider met problemen was. Het is een probleem wat alle providers treft. Misschien heb je er zelf ook wel last van gehad.

Hoewel het k*&^$t is wanneer je internet het niet doet, vind ik de oorzaak wel een geruststellende gedachten. Ik ben namelijk een realist en een science fiction fan. Als realist weet ik dat de opwarming van de aarde een feit is. Als sci-fi fan krijg ik regelmatig boeken of films voorgeschoteld waarin robots de macht overnemen en de mensheid gedoemd is als slaaf te eindigen. Een soort speeltje zonder enige macht en plezier. Ontsnappen zit er ook niet in, want de wereld is verworden tot woestijn waarin een beetje mens binnen 5 minuten gebakken lucht is.

Nou dacht ik: als alle robotologisten per ongeluk vergeten een hittescherm of koeling in te bouwen… dan hebben we van die robots niks te vrezen. Moeten we alleen nog iets bedenken om de opwarming van de aarde tegen te gaan. Een stuk minder simpel en (helaas) een stuk waarschijnlijker dan wereld dominantie door robots. Zucht. Ga ik nu weer verder met smelten.

*) Om kwart over vijf las ik het bericht dat de getroffen locatie weer online is.