Geen cent teveel

Ik weet niet meer waar ik het heb gelezen of gehoord, dus ik kan het even niet fact checken, maar Nederlanders schijnen een dusdanig voorzichtig volkje te zijn, dat wij ons per definitie oververzekeren. Een tientje per maand betalen om een telefoon van €1000 te verzekeren is logisch. Datzelfde tientje voor een toestel van €200... Lees verder →

Niet verwacht

Ik schreef er eerder over. Sinds een jaar of drie ben ik zwaarder dan mij lief is. Mijn BMI ligt iets en soms een beetje meer boven de 25 en dat is te hoog. Om de zoveel tijd verlies ik een kilo om de binnen een paar weken weer terug te vinden. Of de kilo... Lees verder →

Zonder verkoopkosten

Ooit volgde ik de module Online Marketing. Het bleek geen succes. Wat achteraf bezien niet zo vreemd is. Ik heb een hekel aan reclame. Verkopen om het verkopen en niet omdat mensen het nodig hebben. Al is dat laatste natuurlijk zo subjectief als maar zijn kan. En tijdsgebonden. Wat 100 jaar geleden supernoodzakelijk was is... Lees verder →

Miniatuur Wilhelmina pepermunt

Qua leeftijd ben ik, afhankelijk van welk schema je gebruikt, net wel of net geen baby boomer. Op zich maakt het geen fluit uit, want ook mijn generatie is groot geworden op gemakzucht. Ik kan mij het verdwijnen van de groenteman uit de supermarkt herinneren. Ik heb mij nog een breuk gezeuld vanwege melk, vla,... Lees verder →

Dat wat er niet is

Ooit ging ik met enige regelmaat met een vriendin winkelen. In de stad. Eindhoven in dit geval. Toen ik nog op school zat en daar nog woonde. Zo lang geleden dus. Meestal fietsen we slechts het laatste stuk met elkaar op, dit keer ging ik haar ophalen. Veel plezier, zei haar vader, met winkelen voor... Lees verder →

Solo trolley

Ooit maakte ik deel uit van de trolley brigade. Deze bestond uit Vriendin, haar Zus en ik zei de gek. Op maandagmiddag maakte wij gedrieën de markt in Venray onveilig. In den beginne maakte ik gebruik van mijn boodschappenmand of rugzak, maar na een paar maanden ging ik overstag en kocht een trolley, aka boodschappenkar.... Lees verder →

Een week vrij

Om 17:00 uur heden middag ging mijn week verlof in. Het zal de regelmatige lezers niet verbazen dat ik reikhalzend naar dit deze week heb uitgekeken. Even geen mails behandelen, tickets beheren of professioneel zeuren. Hoezeer ik er aan toe ben, realiseerde ik mij halverwege de ochtend pas. Ongeveer een kwartier nadat ik behoorlijk sacherijnig... Lees verder →

Dertig centimeter minder

Ken je het principe van 1 stap vooruit, 2 stappen achteruit. Mijn kledingkast is net zoiets. Het ding is niet groot, en hangt niet vol. De collectie groeit jaarlijks met ongeveer zes stuks en dit jaar heb ik er weer tien kledingstukken uitgevist die naar de Kringloop gaan. Opgevouwen en opgestapeld heb ik het over... Lees verder →

The struggle is real

Aan het begin van mijn planner carrière was ik vooral bezig met het maken van lijstjes en het afvinken van to do's. Dankzij een chronische aandoening (fibromyalgie) kwam ik voor mijn gevoel energie tekort om naast het werk ook maar iets te doen. Iets kon van alles zijn: leuke dingen met kind of vrienden ondernemen,... Lees verder →

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑