Goede week

Met enige regelmaat bedenk ik dat het tijd wordt om wat meer structuur in mijn leven aan te brengen. Me weet de structuur op papier optimistisch te formuleren. Helaas is Myself een kei in procrastineren en I is van mening dat ervaringen uit het verleden wel een graadmeter voor de toekomst zijn. Elke poging tot... Lees verder →

Een brug te ver

Qua sociale contacten is mijn vakantie behoorlijk uit haar voegen gebarsten. Gisteren, na mijn bezoek aan het museum met afsluitend een kopje koffie in een koffietentje, dacht ik dat het maar goed is dat er deze week verder niets sociaals op het programma staat. Met uitzondering van Vriendin II die zondag even op bezoek komt.... Lees verder →

Een cadeautje als het ware

Gisteren stond een bezoek aan Vriendin III en haar dochter op de planning. Omdat Groningen een pokkeneind rijden is, had ik Zoon meegevraagd. Die kent Groningse Vriendin en Dochter ook, en heeft geen hekel aan autorijden. Bovendien leek het mij wel prettig om zeker op de terugweg iemand bij mij te hebben. Groningse Vriendin heeft... Lees verder →

Een aanval van …

Ergens tijdens de eerste lockdown drong het tot mij door hoe weinig moeite ik had met de afwezigheid van face to face contacten. Digitaal, via telefoon. bewegende beelden of getypte woorden, ik vond het allemaal prima. Eigenlijk wel relaxt. Dat ik een huismus was wist ik al, maar dat ik zo makkelijk zonder direct menselijk... Lees verder →

Willekeurig

Toen ik eind vorig jaar aan de slag ging met het plannen van de vakanties 2022 deed ik dat zonder er bij na te denken. Gewoon tellen. Week 1, 11, 21, 31+32+33 en week 43 en er verder niet teveel over nadenken. Volgende week ben ik dus vrij. Willekeurig gekozen maar eigenlijk een verkeerde week.... Lees verder →

Wachten op …

Vorige week maandag, toen de eerste klachten zich aandiende, dacht ik aan hooikoorts maar omdat ik met Vriendin op stap ging besloot ik voor de zekerheid een zelftest te doen. Die was negatief dus wij gingen op stap. Dinsdag kreeg ik klachten die niet meer volledig aan hooikoorts toe te schrijven zijn maar de zelftest... Lees verder →

Soms hebben moeders gelijk

Zoon heeft het al een hele tijd niet meer zo naar zijn zin op het werk. Niet vanwege het werk maar vanwege het gebrek aan uitdaging en mogelijkheden. In oktober 2021 nam hij het besluit om per 1 januari 2022 zijn ontslag in te dienen. Als eerste ging hij in gesprek met zijn teamcoach om... Lees verder →

Duwtje in de goede richting

Ik ben groot geworden met hard werken en spaarzaam leven. Dus deed ik dat. Als oproepkracht binnen de bibliotheken van Eindhoven, Aalst, Waalre en Valkenswaard draaide ik regelmatig weken van zestig uur. In 1984 kreeg ik een contract voor 40 uur. Bij Philips. Nog steeds hard werken, maar geen weekenden en avonden meer. Een hele... Lees verder →

Schone lei met gebruikssporen

Eigenlijk heb ik niets met het idee dat de eerste dag van een nieuw jaar perfect is om aan een zelfverbeteringstraject te beginnen. Buiten dat ikzelf, dankzij de vuurwerktraditie die Nederland kent, meestal later in bed lig (om over slapen nog maar te zwijgen) dan normaal, waardoor ik die eerste dag meestal wat brak ben,... Lees verder →

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑